การลดการแตกหักของต๊าปในการตัดเฉือนเหล็กสเตนเลส: วิธีการทางเทคนิคด้วยต๊าปร่องเกลียว DIN371

ในการผลิตในเยอรมนี เหล็กกล้าไร้สนิมถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายเนื่องจากทนทานต่อการกัดกร่อนและแข็งแรง อย่างไรก็ตาม ยังมีความท้าทายในการตัดเฉือน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างการต๊าปรูตัน ซึ่งปัญหาทั่วไปของดอกต๊าปหัก

สแตนเลสมีความต้านทานการตัดสูงและมีค่าการนำความร้อนต่ำ ทำให้เกิดการสะสมความร้อนเฉพาะที่ นอกจากนี้ เศษยังมีแนวโน้มที่จะเกาะติดกับคมตัด ซึ่งจะทำให้รับภาระเพิ่มขึ้นหากไม่ได้อพยพอย่างเหมาะสม

จากมุมมองทางเทคนิค ปริมาณการตัดที่เข้มข้นหรือผันผวนจะเพิ่มความเค้นเฉพาะจุดบนต๊าป และเพิ่มความเสี่ยงต่อการแตกหัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการผลิตต่อเนื่อง

ดอกต๊าปร่องเกลียว DIN371 แก้ไขปัญหานี้ผ่านรูปทรงที่ปรับให้เหมาะสม การออกแบบร่องเกลียวจะทำให้เศษสูงขึ้น ลดการรบกวน ในขณะที่การออกแบบเกลียวสั้นจะช่วยลดความยาวในการตัดและความเข้มข้นของโหลดให้เหลือน้อยที่สุด

พารามิเตอร์หลัก ได้แก่ ความยาวเกลียว 6–15 มม. ความยาวโดยรวม 56–100 มม. และวัสดุเหล็กความเร็วสูง เช่น M42 และ M35 สำหรับการต้านทานการสึกหรอและความร้อน